Wednesday, July 24, 2013

ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಬೇತಾಳ - ಭಾಗ೨ - ಅಗೋಚರ ಚೇಷ್ಟೆ

ಭಾಗ೧ - ಮಾಂತ್ರಿಕ ಫಲ

****
ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ದಿನ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು.
ರಾಜ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ತನ್ನ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಸಿದ್ದಪಡಿಸುವಂತೆ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿ, ರಾಜನ ಖಾಸಗಿ ಕೋಣೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತ, ಏನನ್ನೋ ಹೇಳ ಬಯಸಿ, ಆದರೂ ಹೇಳಲಾಗದೆ,
"ಪ್ರಭು, ಆ ಸಾಧುವಿನ ನಡವಳಿಕೆ ನನಗೆ ಬಹಳ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಸಹಾಯ ಯಾಚಿಸಿ ಬರುವವರು ನೇರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಬಹುದು. ನಮ್ಮ ರಾಜ ಸಭೆಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ದಯಾಮಯಿಯಾದ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿ ಬಂದವರು ಯಾರೂ ಬರಿಗೈಲಿ ಹಿಂದಿರುಗಿಲ್ಲ. ಇದು ಈ ರಾಜ್ಯದ ಸಣ್ಣ ಮಗುವಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯ. ಅಂತಿರುವಾಗ, ಆ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಫಲವನ್ನು ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಂತೆ ಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮೊಬ್ಬರನ್ನೇ ಅರ್ಧರಾತ್ರಿ ಊರ ಹೊರಗಿನ ಆ ಘೋರ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ಕೇಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾದರೂ ಏನಿದೆ. ನನಗೆ ಇದರಲ್ಲೇನೋ ಕುತಂತ್ರ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಮಹಾರಾಜ ನಿಮ್ಮ ಸುರಕ್ಷತೆ ನನಗೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ನೀವು ಹೋಗುವುದು ಬೇಡ."
ವಿಕ್ರಮ, ಭಟ್ಟಿಯತ್ತ ತಿರುಗಿ,"ಭಟ್ಟಿ, ಮೊದಮೊದಲು ಸಾಧುವಿನ ವರ್ತನೆ ನನಗೂ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದವಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ಆತನ ವರ್ತನೆ ಹೊಸತೊಂದರ ತಿಳುವಳಿಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ತಂದಿದೆ. ಅಸ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ನನ್ನ ಒಬ್ಬನ ಸುರಕ್ಷತೆ ನಾನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ. ಗಾಂಧರ್ವಸೇನನ ಮಗನಾದ ನಾನು ಒಬ್ಬ ಸಾಧುವಿನ ಕೋರಿಕೆ ಇಡೆರಿಸಲಾರದೆ ಸೋತೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಕೇಳಿಬರಬಾರದು."
ಭಟ್ಟಿ ಮರು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತ, "ಮಹಾರಾಜಾ, ಈಗಲೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಬ್ಬರೇ ಹೋಗಬಿಡಲು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನನಗೂ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಿ. ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ, ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದ.
ಅದಕ್ಕೆ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು, "ಭಟ್ಟಿ, ನಿನ್ನ ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ನಾನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕೃತಜ್ಞ. ಆದರೆ ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಬರುವುದಾಗಿ ಸಾಧುವಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಮಾತು ನಾನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಹೋಗುವುದಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಿರ್ಧಾರ ಬದಲಾಯಿಸಲಾರೆ".
ಕೊನೆಗೂ ಭಟ್ಟಿ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಕಾಣದೆ, "ಅಂತಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜ, ನೀವು ನನ್ನ ಎರಡು ಸಣ್ಣ ಕೋರಿಕೆಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕು. ಮೊದಲಿನದು, ಊರ ಹೊರಗಿನವರೆಗೆ ನಾನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಭಟರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬರುತ್ತೇವೆ, ನೀವು ಊರಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೂ ನಿಮ್ಮ ಸುರಕ್ಷತೆ ನಮ್ಮ ಹೊಣೆ. ನೀವು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಳತೆಯ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವ ವರೆಗೂ ನಾವಲ್ಲಿಯೇ ಕಾದು ನಂತರ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇವೆ. ಎರಡನೆಯದು, ನೀವು ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ, ಎಂತಹ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದರೂ ನಿಮ್ಮ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಕೆಳಗಿಡಬಾರದು."
ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿ, "ಅಂತೆಯೇ ಆಗಲಿ ಭಟ್ಟಿ. ಖಂಡಿತಾ ನಿನ್ನೆರಡು ಕೋರಿಕೆಗಳು ಈಡೆರಲಿವೆ. ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರಲು ಸಿದ್ದತೆ ನಡೆಸು" ಎಂದ.

ಭಟ್ಟಿ, ಏನೋ ಯೋಚನೆ ಹೊಳೆದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಹೊರ ಹೋದ.
ಭಟ್ಟಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದ ನಂತರ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ತನ್ನ ಗುಪ್ತ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ತಾನು ಧರಿಸದಿದ್ದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಅದನ್ನು ಕೂಡಲೆ ಅಂಗ ಪರಿಚಾರಕನಿಂದ ತರಿಸಿ, ಸೂಪ್ತವಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡ.

ರಾಜನ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರನಡೆದ ಭಟ್ಟಿ, ನೇರ ವೇತಾಳಭದ್ರನ ಬಳಿ ಹೋದ. ವೇತಾಳಭದ್ರ, ಮಂತ್ರ ವಿದ್ಯೆ ತಂತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಸಾಮಾನ್ಯನಾಗಿದ್ದು, ವಿಕ್ರಮನ ರಾಜ್ಯದ ನವರತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೆಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ದಿ ಪಡೆದವನು. ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿಯ ಕಳೆಗುಂದಿದ ಮುಖದ ಚರ್ಯೆ ನೋಡುತ್ತಲೆ ವೇತಾಳಭದ್ರ ಹೂಂಕರಿಸುವ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, "ಮಹಾರಾಜರು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರಲು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲವೇ ಭಟ್ಟಿ? ಈ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ನರಬಲಿಯನ್ನು ಯಾರೂ ತಡೆಯಲಾಗದು. ತಾಯಿ ಕಾಳಿಮಾತೆಯ ದಾಹ ಇವತ್ತಿಗೆ ತೀರಲೇಬೇಕು. ನರಬಲಿ ಶತಸಿದ್ದ" ಎಂದ.
ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ಭಟ್ಟಿ, "ವೇತಾಳಭದ್ರರೇ, ಈ ಅನಾಹುತವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ನೆರವು ಬೇಕು. ನನ್ನ ಜೀವ ಹೋದರೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ, ಮಹಾರಾಜರ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಈ ಅನಾಹುತ ಆಗದಂತೆ ತಡೆಯಿರಿ. ನನ್ನ ಪರಿಧಿ ಮಹಾರಾಜರು ಊರ ಹೊರಗೆ ಕಾಲಿಡುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ. ಮಹಾರಾಜರನ್ನು ನಾನು ದೂರದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಲೂ ನನಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ದಿಕ್ಕೇ ತೋಚದಂತಾಗಿದೆ. ನೀವು ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಲೇ ಬೇಕು. ಮಹಾರಾಜರ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಪಾಯವಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಬೇಕು" ಎಂದ.
ವೇತಾಳಭದ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ಶಾಂತನಾಗಿ, "ಭಟ್ಟಿ, ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಯಾವ ವಿದ್ಯೆಯೂ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರಲಾರದು. ಇದು ಕಾಳಿಮಾತೆಯ ಆಣತಿಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಯ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಇದರ ವಿರುದ್ದ ನಡೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಈಗ ನಮಗಿರುವುದು ಒಂದೇ ದಾರಿ, ಆ ಜಗನ್ಮಾತೆಯನ್ನು ಮನಸಾರೆ ವೊಲಿಸಿ ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು. ಬಹುಶ, ಆಗುವ ಅನಾಹುತದ ಪರಿಮಾಣ ಕಡಿಮೆ ಆಗಬಹುದೇನೋ. ನಾನು ಮಹಾರಾಜರಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಳಿಮಾತೆಯ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಮಹಾರಾಜರೊಂದಿಗಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಪರಿಧಿಯವರೆಗೆ ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡು. ಹೊರಡು" ಎಂದ.
ಭಟ್ಟಿ, ವೇತಾಳಭದ್ರನಿಗೆ ನಮಿಸಿ ಪ್ರಯಾಣದ ತಯ್ಯಾರಿ ನಡೆಸಲು ಲಗುಬಗನೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟ.
***

ಅಂದು ಸಂಜೆ ಗೋಧೂಳಿಯ ಸಮಯ, ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಚ್ಚಂದವಾಗಿ ಹಾರಾಡುತ್ತ, ಗೂಡು ಸೇರುವ ತಯ್ಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವು. ರಾಜ ವಿಕ್ರಮ ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿ ಹಾಗು ಸಣ್ಣ ಸೇನಾ ತುಕಡಿಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜಭವನದಿಂದ ಹೊರಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮಳೆಗಾಳವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮುಗಿಲು ಕಪ್ಪಿಟ್ಟಿತು. ಕಾರ್ಮೋಡ ಕವಿದ ರೀತಿಗೆ ಪಶು ಪಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲ ರಾತ್ರಿಯಾಯಿತೆಂಬಂತೆ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಅತ್ತಿತ್ತ ಓಡ ತೊಡಗಿದವು. ರಾಜ ಒಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಕುದುರೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಆಕಾಶದತ್ತ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ಸಣ್ಣ ಮುಗುಳ್ನಗು ಬೀರಿದ. ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಾದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಂಗೆಟ್ಟ. ಮಹಾರಾಜನೆಡೆಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಆತ ಏನೂ ಆಗಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ನೋಡಿ ಭಟ್ಟಿಯ ದುಗುಡ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತು.
ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಹಟಾತ್ ಹೊಡೆದ ಸಿಡಿಲಿಗೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಫರ್ಲಾಂಗ್ ದೂರದಲ್ಲಿ ಮರವೊಂದು ಧೊಪ್ಪನೆ ಉರುಳಿ ಬಿದ್ದು ಹೊತ್ತಿ ಧಗ ಧಗನೆ ಉರಿಯತೊಡಗಿತು. ಮಂತ್ರಿ, ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಬಳಸಿ ಆತನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತು, ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಹೋಗದಂತೆ ತಡೆದ.
ಮಂತ್ರಿ, ಮಹಾರಾಜ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ, "ಪ್ರಭು, ನಿಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋಗಬೇಡಿ. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅಪಶಕುನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ನನ್ನ ಆತಂಕ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ವಾಪಸ್ಸಾಗೋಣ" ಎಂದ.
ಅದಕ್ಕೆ ವಿಕ್ರಮ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು "ಭಟ್ಟಿ, ಯಾರೋ ನನ್ನ ಆಗಮನವನ್ನು ಆತುರದಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನನ್ನ ಧೈರ್ಯದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಲು ಕಾತುರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಅವರದ್ದೇ ಕೆಲಸ. ಬಹುಶಃ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅವರು ನಿರಿಕ್ಷಿಸಿಲ್ಲ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಇವೆಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆದರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ, ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅಪಶಕುನಗಳು ಕಂಡುಬಂದಲ್ಲಿ, ಆಕೆಲಸ ಉತ್ತಮ ಕೆಲಸವೆಂದೇ ಅರ್ಥ. ನೀನೆ ಹೇಳಿದ್ದೆಯಲ್ಲವೇ, ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ನೂರಾರು ವಿಘ್ನಗಳು ಕಾಡುತ್ತವೆ ಎಂದು. ಇದೂ ಅದರಂತೆಯೇ. ಹೆದರಬೇಡ, ನಾವು ಮುನ್ನಡೆಯೋಣ." ಎಂದ.
ಮಹಾರಾಜನ ಮಾತಿಗೆ ಭಟ್ಟಿ ತನ್ನ ದುಗುಡವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡು ಇನ್ನು ಮರುಮಾತನಾಡಿ ಪ್ರಯೋಜನ ವಿಲ್ಲೆಂದು ತಿಳಿದು, ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರಿಸಿದ.
ಮುಂದೆ ಅವರ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆ ಕಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಮಹಾರಾಜನೊಡನೆ ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿ ಅವರ ಸೇನಾ ತುಕಡಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಊರ ಗಡಿಯವರೆಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದರು. ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಒಂಭತ್ತರ ಸಮಯ, ರಾಜ, ಮಂತ್ರಿ ಹಾಗು ಅವರ ಸೇನೆ ತಮ್ಮ ರಾತ್ರಿಯ ಫಲಾಹಾರ ಮುಗಿಸಿ, ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಒಬ್ಬನನ್ನೇ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಬಿಳ್ಕೊಟ್ಟರು. ರಾಜ ವಿಕ್ರಮ ಕಣ್ಣಳತೆಯ ಮೀರಿ ಕಾಣಿಸುವವರೆಗೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು ವೀಕ್ಷಿಸಿ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.
***
ಸುಮಾರು ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಪ್ರಯಾಣದ ನಂತರ, ಸ್ಮಶಾನ ಮತ್ತದರ ಮುರಿದ ಬಾಗಿಲು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಿಕ್ರಮ ತನ್ನ ಕುದುರೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕೆಳಗೆ ಜಿಗಿದ. ಕುದುರೆಯನ್ನು ಪಕ್ಕದ ಮರವೊಂದಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅದರ ಮೈ ತಡವಿ, ತಾನು ಮರಳಿ ಬರುವವರೆಗೆ ಆಯಾಸ ಪರಿಹರಿಸಿಕೊ ಎಂಬಂತೆ ಅದರತ್ತ ಪ್ರೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿ ಬೀರಿ, ಸ್ಮಶಾನದ ಬಾಗಿಲಿನ ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು...

No comments:

Post a Comment